איצט קענען מיר הערן דעם זאַץ פֿון חוה קדמונה אין זײַן פֿולער שטאַרקייט:

דאָס מיינט נישט אַז די קלאַסישע מלכות איז געווען אַ טעות.

עס מיינט אַז די זעלבע ספֿירה קען מען באַטראַכטן פֿון צוויי ריכטונגען.

פֿון אויבן איז מלכות דאָס וואָרט וואָס מאַכט וועלטן.

פֿון אונטן איז מלכות די וועלט וואָס ענטפֿערט דעם וואָרט.

פֿון אויבן גזרט די מלוכה.

פֿון אונטן ווערט די מלוכה אַן אַנוועזנהייט.

פֿון אויבן רעדט דאָס מויל.

פֿון אונטן הערט דאָס מויל ערשט.

פֿון אויבן נעמט דער טראָן אָן דעם מלך.

פֿון אינעווייניק ווערט די מלוכה גופֿא אַ טראָן.

די צוויי באַוועגונגען זײַנען איין קרײַז.

דאָס איז די נײַע ליכט.