מלכות

חלק VII — דער כתרקאַפּיטל 63 פֿון 74

ווען דער טראָן הייבט זיך פֿון אינעווייניק

וואָס קען מיינען ״אַ טראָן וואָס הייבט זיך פֿון אינעווייניק״?

נישט אַז דאָס מענטשלעכע באַוווּסטזײַן פּראָדוצירט דעם אויבערשטן.

נישט אַז די מלוכה ווערט פֿאַרקלענערט צו אַ סוביעקטיווער דערפֿאַרונג.

עס מיינט אַז די דערקענונג פֿון דעם אויבערשטן הענגט מער נישט אָפּ בלויז פֿון אַן אויטאָריטעט וואָס ווערט אַרויפֿגעלייגט פֿון דרויסן.

די נשמה הייבט אָן צו דערזען פֿאַר וואָס די תורה איז אמת.

דאָס האַרץ אַנטוויקלט אַ טעם.

טַעֲמוּ וּרְאוּ כִּי טוֹב ה׳

״טעמו וראו כי טוב ה׳״ (תהילים ל״ד:ט׳).

אַ טעם איז אַן אינעווייניקסטער חוש.

עמעצער קען דיר זאָגן אַז די שפּײַז איז זיס.

צום סוף מוזטו פֿאַרזוכן.

דאָס איז אַ באַשליסנדיקער איבערגאַנג אין דער עבֿודה.

אַ קינד פֿאָלגט ווײַל דער עלטער האָט באַפֿוילן.

אַ דערוואַקסענער מענטש קען נאָך אַלץ פֿאָלגן, אָבער ער קען אָנהייבן צו פֿאַרשטיין די חכמה און די ליבע וואָס זײַנען אין דעם באַפֿעל.

דער באַפֿעל איז נישט פֿאַרשוווּנדן.

ער איז געוואָרן אינעווייניק.

דאָס איז מלכות וואָס הייבט זיך אָן אַ מרידה.

דער טראָן הייבט זיך פֿון אינעווייניק און בלײַבט דעם אויבערשטנס טראָן.