דער דאָזיקער זאַץ מוז בלײַבן זעעוודיק.

די קרוין שנײַדט נישט אָפּ דעם קאָפּ.

די ווידער־אַנטדעקונג פֿון מלכות שאַפֿט נישט אָפּ די חכמה.

די אַנוועזנהייט שאַפֿט נישט אָפּ דאָס געזעץ.

די באַציִונג שאַפֿט נישט אָפּ דעם אמת.

דאָס נקבֿהדיקע שאַפֿט נישט אָפּ דאָס זכרדיקע.

אור חוזר שאַפֿט נישט אָפּ אור ישר.

דער מקבל שאַפֿט נישט אָפּ דעם משפּיע.

די ערד שאַפֿט נישט אָפּ דעם הימל.

די תורה שבעל פה שאַפֿט נישט אָפּ די תורה שבכתב.

די היים שאַפֿט נישט אָפּ איר אַרכיטעקטור.

משיח שאַפֿט נישט אָפּ די תורה.

די דערפֿילונג איז נישט קיין נקמה אין דעם יסוד.

מלכות הייבט זיך נישט ווײַל די העכערע ספֿירות זײַנען געווען אַ טעות.

מלכות הייבט זיך ווײַל זייער ליכט האָט סוף־כּל־סוף דערגרייכט וואָס זי איז אַראָפּגעקומען צו דערגרייכן.