דער לעצטער דור קען זיך נישט צוגרייטן צו דער גאולה בלויז דורך רעדן העכער.

ער מוז ווערן מסוגל אָנצונעמען טיפֿער.

דאָס איז קעגן דער אינטויִציע, ווײַל די משיחישע דערוואַרטונג ברענגט אָפֿט אַרויס הכרזות.

אָנזאָגן.

צײַט־לוחות.

זיכערקייטן.

גרויסע אויסזאָגן.

אָבער מלכות לערנט אַן אַנדער דיסציפּלין.

הער צו.

הער צו דער תורה.

הער צו מענטשן.

הער צו דעם לײַדן.

הער צו וואָס דער דור קען אָננעמען.

הער צו וואָס בלײַבט אומאויפֿגעלייזט.

הער צו וווּ דער אויבערשטער וווינט שוין אונטערן רעש.

דאָס מיינט נישט אָפּצוּוואַרפֿן די הכרזה.

משיח איז אַ מלך.

די תורה וועט געלערנט ווערן.

די וועלט וועט קענען דעם אויבערשטן.

אָבער דער מלך פֿון מלכות מוז קענען די מלוכה.

דאָס מויל מוז האָבן אַן אויער הינטער זיך.