אַ גאַנצע תיאָלאָגיע איז באַהאַלטן אין דעם קליינעם וואָרט.

אמן מיינט באַשטעטיקונג, געטרײַשאַפֿט, אמת.

די ברכה גייט אַראָפּ אין אַן אויסגערעדטער פֿאָרעם.

דער אמן הייבט זיך פֿון דעם מקבל.

ער זאָגט:

איך האָב אָנגענומען.

איך בין מסכּים.

איך שליס זיך אָן.

איך מאַך דאָס אמת אויף מײַן זײַט פֿון דער באַציִונג.

דאָס איז נישט קיין כּוח וואָס מען כאַפּט אַוועק פֿון דעם געבער.

דאָס איז אַ בונד וואָס ווערט פֿאַרענדיקט דורכן מקבל.

אויך סיני האָט די דאָזיקע סטרוקטור.

דער אויבערשטער רעדט.

ישראל ענטפֿערן:

עס איז דאָ דאָס אַראָפּגייענדיקע וואָרט.

און עס איז דאָ דער אַרויפֿגייענדיקער ענטפֿער.

די תורה פֿאָדערט ביידע.

מלכות איז דאָס פֿאָלק וואָס זאָגט אמן צו דער מציאות.